houtkapbedrijf en dat we voor overblijfselen van Torarica zelf waarschijnlijk of op een dieper niveau, of in de rivier zullen moeten zoeken.

Op 5 januari 1989 om 9 uur 's morgens vertrokken we met z'n vijven met de boot naar Torarica met de bedoeling daar drie dagen te kamperen om alle tijd te hebben de omgeving nauwkeuriger te onderzoeken. Bij het samenstellen van de uitrusting hadden we met alle eventualiteiten rekening gehouden en zelfs een duikuitrusting ontbrak niet.
Bij aankomst besloten we in enkele verlaten kampen ons bivak op te slaan en na de hutten van ongedierte ontdaan te hebben (wespen,

vogelspinnen en termieten) werd het kamp ingericht. Rekening houdend met muskieten bevestigden we de binnententen van onze tenten tussen de stammetjes die de hut vormden, waardoor we volkomen muskietenvrij sliepen behalve een onzer die in een hangmat met muskietengaas lag en die er de volgende ochtend uitzag alsof hij de mazelen had.

Nauwkeurig onderzoek van het strand leverde behalve de boven beschreven aardewerkscherven en bakstenen een nieuwe belangrijke vondst op. Net zuidelijk van de noordelijke

(Vervolg op pagina 19)